Trzydzieste urodziny przypominają nie tylko o dobrodziejstwach TGV i pobitych rekordach prędkości, ale także o wymuszonych przez światową konkurencję zmianach technologicznych i niezbędnej restrukturyzacji.

Szef kolei francuskich SNCF Guillaume Pepy i minister ekologii i zrównoważonego rozwoju Nathalie Kosciusko-Morizet uczestniczyli w mijającym tygodniu w spektaklu wideo prezentowym na fasadzie dworca w Lyonie, z którego po raz pierwszy 22 września 1981 roku odjechał pociąg dużej prędkości (franc. Train a Grande Vitesse - TGV). Była to pierwsza linia TGV, licząca 150 km, która połączyła Paryż z Lyonem, skracając czas podróży o godzinę. Obecnie dystans dzielący Paryż z położoną na południu Francji Marsylią (774 km!) pociąg pokonuje w trzy godziny.

Kilka liczb bardzo dobrze streszcza sukces TGV stworzonego przez francuską firmę Alstom. Według sondażu przeprowadzonego przez SNCF 83 proc. Francuzów podróżowało przynajmniej raz superszybkim pociągiem. W ciągu 30 lat linia przewiozła prawie dwa miliardy pasażerów, przyciągając klientów w każdym wieku. Mimo kilku dość spektakularnych wypadków, na specjalnych liniach nigdy nie było ofiar śmiertelnych (zdarzały się, gdy TGV jechał po liniach klasycznych), co świadczy o tym, jak bezpieczny jest ten środek transportu. Już w 1981 r. TGV pobiło pierwszy światowy rekord prędkości na torach: 380 km/godz. Najnowszy wynik z kwietnia 2007 roku wynosi 574,8 km/godz. i do dziś stanowi światowy rekord pojazdu szynowego.

Obecnie prędkość, z jaką jeżdżą regularne składy, wynosi 320 km/godz. Dzięki systemowi zniżek i kart lojalnościowych ponad połowa pasażerów korzysta z ulg przy zakupie biletów (14 milionów sprzedanych w 2010 r.), których cena zaczyna się od 22 euro w jedną stronę.

Od grudnia 2012 roku TGV wprowadza dla pasażerów jeszcze nowocześniejszy pociąg TGV Duplex trzeciej generacji. W każdym wagonie będzie zainstalowany wielojęzyczny ekran pokazujący aktualne miejsce przejazdu, prędkość, godzinę przyjazdu. Dodatkowo ze względów bezpieczeństwa przewidziano nadzór kamer w każdej kabinie. Urządzenia elektroniczne poddano modyfikacji w celu uzyskania większej kompatybilności z systemem kolei w Szwajcarii i w Niemczech.