Podsumowanie

Zadziwiające, jak daleko zabrnęła nieodpowiedzialność twórców i niewiedza zleceniodawców, doprowadzające do tak żenująco niskiej jakości wzornictwa na naszej kolei. Wydawać by się mogło, że integracja z Europą wykreuje nowoczesne wzory na miarę europejskich standardów. Jednak poza kilkoma przykładami godnymi naśladowania, dominują wzory z tendencją do nagminnego łamania podstawowych zasad projektowych, będące przykładami zwykłego kiczu. Pojawiło się wiele rozwiązań o charakterze zbliżonym do "jeżdżącego plakatu", nie zaś wzornictwa przemysłowego.

Nie można tu mówić o wykształcaniu nowej polskiej jakości, ponieważ, jak zostało powiedziane wcześniej, rozwój taki nie może lekceważyć elementarnych kanonów rządzących daną dziedziną. Póki co, nie jesteśmy też liderem wzornictwa i polecałbym raczej transformowanie uznanych wzorów - co wcale nie oznacza kopiowania rozwiązań - a nie porywanie się na rozwiązania kuriozalne. Naprawdę trudno znaleźć podobne tendencje w Europie (wśród największych przewoźników). Trudno też usprawiedliwiać takie działania względami marketingowymi, tłumacząc, że to wybór klienta. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby takiego wyboru klient mógł dokonywać spośród projektów poprawnych stylistycznie. Kraje sąsiedzkie, w tym państwa zachodniej Europy, w których zasady wolnego rynku są podobne, nie pozwalają sobie na to, co obserwujemy w Polsce. U nas skutkuje to wspomnianym wypaczeniem, prowadzącym do zatarcia różnic pomiędzy reklamą a wzornictwem.

Pełny tekst artykułu w lutowym wydaniu "Rynku Kolejowego".