Jak wyjaśnił, każdy etap projektowania i budowy modelu oceniany jest przez komisję konkursową. Łącznie rywalizacja trwa, więc kilka miesięcy. Jednak ostatecznym testem są loty z obciążeniem, wykonywane już w miejscu rozgrywania zawodów.

- Mieliśmy osiem prób na podniesienie obliczonego ciężaru. W pierwszej kolejce wykonywane były loty na pusto - bez balastu. Wykonanie takiego lotu było dużym osiągnięciem, bo puste modele były bardzo podatne na wiatr, co bardzo utrudniało pilotowanie. Z tego powodu tylko nieliczne zespoły wykonały poprawne loty. Nasz model wykonał lot bez najmniejszych przeszkód.

W kolejnych startach zespół sam decydował, jaki ciężar podniesie model.

My podwiesiliśmy od razu 7 kg. Lot niestety nie został zaliczony, bo po wylądowaniu samolot zjechał z linii pasa startowego. W trzeciej kolejce zostaliśmy przy 7 kg, lecz ze względu na pogorszenie się warunków pogodowych zrezygnowaliśmy ze startu. Do czwartej kolejki ponownie przystąpiliśmy z siedmiokilogramowym balastem. Tym razem cały lot przebiegł bardzo poprawnie, niestety po wylądowaniu opona zsunęła się z koła i lot nie został uznany, bo, jak stanowi regulamin, żadna część nie może się oddzielić od modelu. W piątej kolejce podnieśliśmy 7 kg a lot zakończył się pełnym sukcesem. Kolejnego dnia odbyły się następne trzy kolejki, w których udało nam się podnieść 10 kg - samolot oderwał się 50 cm przed końcem wyznaczonego pasa startowego. W ostatniej próbie podnieśliśmy 10,5 kg, lecz lot nie został uznany, gdyż oderwał się od ziemi za linią wyznaczonego pasa. Gdyby oderwał się parę metrów wcześniej, stanęlibyśmy na podium - relacjonował Tomków.

Ostatecznie zespół zakończył rywalizację na czwartym miejscu. Zwycięski model przeniósł 11,7 kg, drugi uniósł ciężar 10, 2, a trzeci 10,17. Ósme miejsce zajął drugi z reprezentujących Polskę zespołów - z Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie.