Oczywiście, niektórzy przewoźnicy tego nie wytrzymają. Ale wydaje mi się, że w o wiele gorszej sytuacji są przewoźnicy rosyjscy. Wiele wskazuje na to, że od 20 marca w ogóle zatrzymany będzie na jakiś czas transport towarów pomiędzy Polską, a Rosją. My już przygotowaliśmy naszych przewoźników na taką ewentualność i przenoszą swój potencjał transportowy na obsługę rynków europejskich, więc mam nadzieję, że ten konflikt dla polskich przewoźników nie będzie miał tragicznych skutków.

Jakie jest wyjście z sytuacji? Rosjanie muszą korzystać z zezwoleń tranzytowych, a my - do krajów trzecich. Jeśli tak, to może my powinniśmy zaostrzyć warunki tranzytu?

Ustalenia rozmów dwustronnych w 2004 r. miały charakter tymczasowy, chociaż wywołały bardzo negatywny skutek dla naszych przewoźników. Musimy wrócić do prawa, jakie nam zapewnia porozumienie z St. Petersburga, czyli że liczba zezwoleń do i z krajów trzecich określana będzie w zależności od kontyngentu rocznego zezwoleń ogólnych.

W tym czasie cały kontyngent wzrósł ze 100 tys. sztuk do 190 tys., a liczba zezwoleń K-3 spadła z 50 tys. do 30 tys.! Strona polska nie mogła zaakceptować rosyjskiej propozycji dalszego ograniczenia tych zezwoleń do 5 tys. Naszym celem jest określenie liczby zezwoleń na zasadzie proporcji, aby unikać w przyszłości siłowych działań ze strony rosyjskich negocjatorów, z jakimi od kilku lat mieliśmy do czynienia.

Mimo tych perturbacji, współpraca ZMPD z ASMAP-em układa się, o ile wiem, całkiem dobrze?

Nie może być inaczej. Na forum międzynarodowym tworzymy wzajemnie uzupełniający się team i odnosimy sukcesy. W tym konflikcie i walce o pole dla swoich przewoźników nie zapominamy o tym, żeby sobie wzajemnie nie zaszkodzić. Przecież w tym czasie normalnie trwa praca i wzajemnie pomagamy tym przewoźnikom, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji losowej. Pracujemy, a wręcz służymy naszym przewoźnikom i jest oczywiste, że "bliższa ciału koszula". Ten spór, mimo odmiennych stanowisk, nie może zachwiać naszymi partnerskimi relacjami.